Selecteer een pagina

Je kent de snooze-knop op je wekker vast wel. Dat moment van uitstel. Je hoeft nog even niets.

Maar het is verraderlijk, die snooze modus. Het is ongezond en ik denk dat heel wat mensen zonder dat ze het door hebben ook op hun werk snoozen. Ook dat is ongezond. 

Tot een paar maanden geleden was de snooze-knop mijn favoriete knop om ’s ochtends in te drukken. Het gevoel dat ik nog even niets hoefde, en dacht nog net even dat extra beetje slaap te pakken. Lekker comfortabel in mijn warme bed. 

Te lang snoozen bij het wakker worden is niet goed voor je.
Uit Brits onderzoek blijkt dat snoozen de kans op stress en depressie vergroot. Het zorgt er namelijk voor dat je hersenen constant een schok te verwerken krijgen. Van bewustzijn, naar onderbewustzijn en weer terug. De snooze-slaap heeft daarnaast geen kwaliteit. Hoe het precies zit in combinatie met slaap kun je in het onderzoek lezen. 

Ik besefte laatst dat ik eigenlijk heel lang ook heb gewerkt in een snooze-modus. Lekker comfortabel was het, af en toe ging het alarm wel af. Overdag een paar keer, of ’s avonds op de bank. Ik bedacht op dat moment genoeg redenen om de snooze-knop weer in te drukken. Weer even niet bezig hoeven met het alarm en weer terug in het veilige en comfortabele: mijn werk is eigenlijk wel prima. 

Ik was niet de enige. Zo zijn al wat mensen met mentaal pensioen en is een burn-out één van de meest voorkomende volksziektes geworden. Werk kan daar een rol in spelen.

Velen van ons zijn aan het snoozen.
Dit houdt in dat we niet écht wakker zijn. We zijn ons niet meer bewust van waarom we iedere ochtend op staan en naar ons werk gaan. Hiermee bedoel ik echt het waarom, het gaan dan niet om de zekerheden die het werk je biedt.   

Hoe langer je aan het snoozen bent, hoe groter de kans dat je verder van jezelf af komt te staan.  Als dat het geval is, weet je niet meer wat je wel wilt en weet je alleen nog maar wat allemaal moet. Hierdoor wordt het maken van keuzes steeds lastiger en durf je geen stappen meer te zetten die bij jou passen. 

Hoe kun je dan herkennen dat bij jou het alarm ook afgaat en je steeds op die snooze-knop drukt? 

Ten eerste: wees eens heel eerlijk naar jezelf. Gun jezelf oprechtheid en geen excuses meer over hoe je je echt voelt. 

Voorbeelden van alarmbellen:
De momenten waarop je plezier uit je werk haalt zijn in een week op één hand te tellen. Je voelt je onrustig of machteloos. Je bent gefrustreerd over hoe dingen lopen. Misschien ben je helemaal uitgecheckt en boeit het je niet meer. Je gaat met tegenzin naar je werk. Je bent aan het einde van de week moe. Je irriteert je. Je hebt het gevoel dat je een schakeltje bent en het gevoel van voldoening is ver te zoeken.

Dit zijn die alarmbellen. Je bent je dan even bewust, je bent even wakker geworden.  

Maar echt iets eraan doen, dat laten we vaak.
Want we zijn heel goed in het bedenken van redenen om in het veilige en comfortabele te blijven zitten. Ons verstand heeft altijd wel een reden paraat om ervoor te zorgen dat je blijft beschikken over veiligheid en zekerheid. Zo overtuig je jezelf dat je niets aan je situatie hoeft te doen.

Zo houdt je jezelf heel lang voor de gek. Ik noem dit het “Ja, maar” feest van je verstand. Je voelt dat je wel iets wil doen aan je situatie en dan start de DJ met alle “ja-maars”. Dit is jarenlang mijn feest geweest:

  • Ja, maar ik leer ook nog best veel
  • Ja, maar het valt eigenlijk wel mee
  • Ja, maar ik heb leuke collega’s
  • Ja, maar dit is niet het juiste moment
  • Ja, maar ik ben te druk
  • Ja, maar ik moet eerst nog andere dingen leren
  • Ja, maar ik moet eerst beter in mijn vel zitten
  • Ja, maar ik wil eerst nog die reis maken
  • Ja, maar ik heb geen idee wat ik wel wil
  • Ja, maar ik wacht tot er een leuke vacature voorbij komt
  • Ja, maar ik heb een hypotheek die ik moet betalen
  • Ja, maar het komt wel
  • Ja, maar ik vind het lullig voor mijn werkgever
  • Ja, maar wat als ik straks een verkeerde keuze maak
  • Ja, maar wat als het niet lukt
  • Ja, maar wat als er slecht op gereageerd word als ik dit aangeef
  • Ja, maar ze hebben mij nodig

En je gaat weer in snooze-modus. Net zoals de kwaliteit van je slaap achteruit gaat bij snoozen, gaat ook de kwaliteit van je werkleven steeds verder achteruit. Werk is iets waar we veel tijd aan besteden, dus meestal gaat daarmee ook de kwaliteit van je eigen leven achteruit.

Het is tijd om écht wakker worden en te blijven.
Door er wat aan te gaan doen in plaats van dat je weer gaat snoozen en weer in je routine belandt. Ga bouwen aan je nieuwe werkleven, terwijl je al bent begonnen. Je kunt niet van te voren overzien welke stappen je allemaal gaat zetten en waar je uit gaat komen. 

Maar als je niet begint, dan verandert er ook niets. 

Dit is de grootste valkuil waarin je kunt stappen. Passief blijven. Zo zijn er nog een aantal valkuilen en ook adviezen die ik je graag wil meegeven om de beweging in gang te zetten. Je kunt ze al direct toepassen. Het zijn kleine stapjes die ervoor zorgen dat je steeds minder in de verleiding komt om de snooze-knop in te drukken.

Dus, als je nu een impuls voelt en voelt dat je iets wil doen, wacht dan niet die paar seconden. Geef je verstand nu niet de kans om het “ja, maar” feest te starten. 

Onderneem direct actie door de infosheet met vijf valkuilen en adviezen aan te vragen.