Selecteer een pagina

In deze blog het verhaal van Bianca die de overstap maakte van de bankwereld naar het onderwijs.

Ik heb binnen de bank verschillende functies gehad. Ongeveer 7 jaar geleden kwam ik met een burnout thuis te zitten. Ik wist eerst niet goed wat mij overkwam en waarom het gebeurde. De oorzaak van de burnout bleek een combinatie van meerdere factoren te zijn, maar werk was een hele belangrijke. Ik was al een tijdje niet meer gelukkig in mijn werk, dit kostte energie. Hierdoor ging ik als robot functioneren en voelde ik niets meer. Ik was meer aan het overleven.

Ik realiseerde mij dat ik werkte op een manier die niet meer bij mij paste.  Dit kwam mede doordat de inhoud van het werk was veranderd, maar ook de bedrijfscultuur. Ik ging eerst kijken wat ik aan mijn werk kon gaan veranderen.  Maar hoe langer ik hier over nadacht, hoe groter de brug werd om weer terug te keren. Ik deed het wel, maar merkte snel: dit is de makkelijke oplossing.

Op mijn eigen verzoek heb ik toen gevraagd om een loopbaancoach. Het was tijd voor grondig onderzoek: wie ben ik, wat wil ik, wat heeft bijgedragen aan keuzes die ik heb gemaakt, waarom voel ik me zo, wat kan anders. Het was een heftige periode, maar het heeft me veel gebracht.

Van te voren had ik wel bepaalde verwachtingen van het traject en ik vond het spannend om erin te stappen. Ik had een vaste baan, een gezin, een huis gekocht op twee inkomens. Het was heel eng om dat los te laten. Daarom wilde ik zo snel mogelijk een oplossing: erachter komen wat ik wil en hier zo snel mogelijk komen. Snel, concreet en resultaat gericht.

Maar dit had mijn coach niet voor ogen. Ik merkte als snel dat het langer zou duren. Het proces ging de diepgang in. Vanuit daar ging ik onderzoeken: wie ben ik als persoon. Wat zijn mijn kwaliteiten en talenten en wat spreekt mij niet aan in werk. Zo bracht ik steeds beter in kaart welk beroepsveld bij mij zou passen. In het proces was het belangrijk de beperkingen, werkervaring en opleidingen los te laten.

Door aan de slag gaan op een positieve manier kreeg ik steeds meer vertrouwen. Ik geloof er nu in dat als je iets graag wil, dat je veel meer kan. Blijf niet zitten in de logische hokjes. Leer te denken in mogelijkheden en niet in beperkingen.  

Toen kwam het jongerenwerk of onderwijs naar voren. Eigenlijk was het herkenbaar, ik had er wel eerder over nagedacht. Maar het kwam nu uit een goede flow naar voren. Mijn coach heeft geholpen inzicht te geven in wat écht belangrijk is en hoe je om kan gaan met bepaalde doemscenario’s die de kop op steken. Dat had ik nodig, en het persoonlijke contact ook. De klik is ook heel bepalend en een basis van vertrouwen en respect. Als ik dat niet had gevoeld, dan was het denk ik niet zo eruit gekomen.

Ik vind het leuk om met jongeren te werken aan hun ontwikkeling, hun competenties en ook de theoretische kennis overbrengen. Het baanperspectief in het onderwijs was gunstiger. Dus ik koos deze richting. Via mijn coach kwam ik in contact met verschillende personen in verschillende functies binnen het onderwijs zoals een docent,  teamleider en een projectleider.

Ik ging een dag meelopen om de praktijk te ervaren. Dat heeft mij de definitieve keuze doen maken. Ik heb mijn baan opgezegd en ben de lerarenopleiding 2e graads Economie gaan doen. Ik heb eerst een periode niet gewerkt. Hier had ik bewust voor gekozen. Dat was goed voor me, het gaf mij de tijd om afstand te nemen van het oude om fris in iets nieuws te kunnen stappen.

Wat ook goed heeft geholpen is het bewust kiezen van de waarden die belangrijk zijn en hierin prioriteiten te stellen. Daardoor stond ik sterker in mijn keuze. Ik ben van de menselijke kant, van wederzijds respect. Ik kon dankzij de waarden beter verklaren waarom ik me niet goed voelde bij mijn ex-werkgever. Het hielp ook bij mijn sollicitatiegesprekken, ik kon veel beter vertellen waar ik voor sta. Als dat namelijk niet past bij de organisatie, dan is het voor beide partijen beter om geen zaken met elkaar doen. Dat is heel sterk en ook goed voor wederzijdse verwachtingen.  Als je je niet bewust bent van je waarden, dan is de kans groot dat je tegen dezelfde dingen aan gaat lopen in een volgende baan.

Ik ga nu mijn 5e schooljaar in. Het gaat super en ik heb geen minuut spijt. Ook al vond ik het toen een moeilijke beslissing om te nemen. Ik werk nu zelfs meer uren, maar het kost me minder energie. Ik haal er meer plezier uit omdat ik doe wat ik heel leuk vind. Ik voel de wederzijdse waardering in het MBO en haal er veel voldoening uit.  

Ik merk nu wel dat nu het in rustiger vaarwater komt, ik wel op zoek ben naar een nieuwe uitdaging. Ik ben daarom ook in gesprek met mijn teamleider. Ik wil in het onderwijs blijven, maar vanuit een nieuwe invalshoek. Anders blijf je steeds hetzelfde rondje draaien. Ik durf het nu ook beter te zeggen tegen mijn leidinggevende. Door open te zijn, voor jezelf te kiezen en uit te leggen waarom je iets graag wil, kun je hierover in gesprek. Dit heb ik meegenomen uit het loopbaantraject, het is belangrijk om niet stil te  blijven staan.

Mijn belangrijkste tip voor als je merkt dat je geen energie en plezier meer uit je werk haalt:

Jij bent degene die het verschil kan maken. Ik hoor om mij heen dat mensen klagen over hun werk en er niets mee doen. Dan verandert er ook niets. Er zijn genoeg voorbeelden van dat als je écht iets wil het je ook gaat lukken. Wees niet te bang voor praktische zaken, maar geloof in een goede afloop. Geef jezelf de tijd ervoor. Uiteindelijk ga je niet alleen in je werk, maar ook als persoon er zoveel mee winnen. Je hele toekomst heb je er profijt van.

Bianca is 50 jaar. Na het volgende van een HBO opleiding heeft ze verschillende banen gehad. Ze werkte 16 jaar bij de bank. Ze is getrouwd en moeder van twee kinderen van 15 en 17 jaar. Ze werkt nu op het Noorderpoort en geeft les op het MBO.